Είναι επιτακτική ανάγκη, τόσο από τη σκοπιά της οικονομικής ανάπτυξης, όσο και της εναρμόνισης με τις αρχές της κυκλικής οικονομίας, σε όλες τις εταιρείες που χρησιμοποιούν συσκευασίες, όπως και η ΑΒΕΚ για τον καφέ, αυτές να είναι πλήρως ανακυκλώσιμες. Η χρήση πλήρως ανακυκλώσιμων υλικών συσκευασίας στοχεύει αφενός στην ανακύκλωσή τους μετά το τέλος ζωής (είτε μέσω ανάκτησης του ίδιου υλικού είτε δευτερογενών πολύτιμων προϊόντων) και αφετέρου στη μείωση του αποτυπώματος άνθρακα. Η εναλλαγή όμως σε μια νέα συσκευασία εγκυμονεί πάντα τους κινδύνους να θυσιαστεί η ποιοτική ανωτερότητα της πρώτης ύλης, των χαρακτηριστικών δηλαδή (άρωμα, υφή, κλπ) του καφέ.

Μέσω του έργου ReCoffeeBag η εταιρεία ΑΒΕΚ προτίθεται να συνεργαστεί με το ΑΠΘ και μάλιστα με το Τμήμα Χημείας και τα εξειδικευμένα εργαστήρια Χημείας και Τεχνολογίας Τροφίμων και Χημείας και Τεχνολογίας Πολυμερών και Χρωμάτων, προκειμένου να μεταβεί στην αντικατάσταση της ήδη χρησιμοποιούμενης συσκευασίας του καφέ, η οποία αποτελείται από πολυστρωματικό φιλμ με βάση πολυμερικά υλικά (πολυαιθυλένιο και ΡΕΤ) και αλουμίνιο, σε πλήρως ανακυκλώσιμο υλικό συσκευασίας με βάση μίγματα πολυμερικών υλικών.

Στο ΑΠΘ θα διεξαχθούν όλες οι απαραίτητες μετρήσεις διαφόρων ποιοτήτων και χαρακτηριστικών του νέου υλικού συσκευασίας (χημικές, θερμο-φυσικές, μηχανικές ιδιότητες, ιδιότητες φραγής, διαλυτότητας και διάχυσης αερίων και ατμών) και θα συγκριθούν με τις αντίστοιχες του ήδη χρησιμοποιούμενου υλικού, για να διαπιστωθεί αν και κατά πόσο αυτές είναι ανώτερες ή πιθανόν κάποιες ίσως υποβαθμισμένες.

Επίσης, αφού προταθεί το κατάλληλο υλικό για τη συσκευασία και χρησιμοποιηθεί στη συσκευασία του καφέ, θα γίνει συλλογή των χρησιμοποιημένων συσκευασιών και θα μελετηθούν, σε μια πρωταρχική φάση, η δυνατότητα ανακύκλωσής του και αρχικές διεργασίες ανακύκλωσης, με στόχο την παραγωγή δευτερογενών πολύτιμων προϊόντων.

Τα ροφήματα, τα οποία παρασκευάζονται από φρυγμένους και αλεσμένους κυάμους καφέ είναι τα πλέον διάσημα παγκοσμίως. Η ετήσια κατανάλωσή τους είναι μεγαλύτερη από 400 δισεκατομμύρια φλιτζάνια, ενώ οι κύαμοι καφέ αποτελούν παγκοσμίως το πιο εμπορεύσιμο προϊόν, μετά το πετρέλαιο, με την κατά κεφαλήν κατανάλωσή τους στην Ελλάδα να ανέρχεται σε 5,4 kg, που είναι μια από τις υψηλότερες στον κόσμο.

Πολύ σημαντικό ρόλο στη διατήρηση των ποιοτικών χαρακτηριστικών του καφέ κατά την αποθήκευση μέχρι τη χρήση του παίζει το υλικό συσκευασίας, το οποίο θα πρέπει να διαθέτει πολλές και διαφορετικές φυσικο-χημικές και μηχανικές ιδιότητες. Για το λόγο αυτό τα περισσότερα υλικά που χρησιμοποιούνται μέχρι τώρα συνήθως αποτελούνται από πολυστρωματικά φιλμ, τα οποία συνδυάζουν ταυτόχρονα τα πλεονεκτήματα της χρήσης τόσο πολυμερικών (π.χ. πολυαιθυλένιο, ΡΕΤ, κλπ), όσο και μεταλλικών υλικών (π.χ. Αλουμίνιο).

Όλα τα παραπάνω καθιστούν τη δυνατότητα ανακύκλωσης αυτής της συσκευασίας πολύ δύσκολη, εφόσον υλικά με τελείως διαφορετικές ιδιότητες συνυπάρχουν σε ένα φιλμ πάχους μερικών δεκάδων μικρών. Παρόλα αυτά, η μεγάλη κατανάλωση καφέ και στην Ελλάδα συνεισφέρει στην αύξηση της ποσότητας των απορριμμάτων συσκευασιών, τα οποία θα πρέπει να διαχειριστούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Σύμφωνα και με το νομοσχέδιο για την ανακύκλωση (http://www.opengov.gr/minenv/?p=11440), το οποίο βρίσκεται τώρα σε διαβούλευση, και σύντομα θα είναι Νόμος του Κράτους, τα απόβλητα συσκευασιών θα πρέπει να συλλέγονται πλέον χωριστά (πλαστικό, χαρτί, μέταλλο, γυαλί), δίνεται η δυνατότητα στους δήμους να χρεώνουν χαμηλότερα δημοτικά τέλη για όσους παράγουν λιγότερα απόβλητα ή/και ανακυκλώνουν περισσότερο (εισάγεται, δηλαδή, η ευρωπαϊκή αρχή «πληρώνω όσο πετάω»), μεταφέρονται τα πρόστιμα που επιβάλλονται από την ΕΕ στους δήμους και τις επιχειρήσεις που τα προκαλούν, απαλλάσσοντας από το σχετικό βάρος τους φορολογούμενους.